naa dapat koy isulat karon ba pero nakalimot man ko. kada mabasa pod nako akoang mga post na nasakitan ko, masakitan ko ug balik. hay, asa naman ang hustisya ani? kaganina pirti nakong baktas gikan emily hantod kanto sa buhangin, sa may milan dapit. kabalo ka para asa? para sa desired standard beauty sa ubang tao. dili man ko ingon ani sa una, ganahan ko mag-ayos kung naa ko sa mood, pero pag wala - wala ra pod. kaso karon murag nahimo naman siyang necessity na mugwapa, mupayat, maging physically attractive. nawala na akoang angas, napulihan na ug girly-girly, may rabag igon ani ko - na dili raba jud. lol, nag doll shoes ko tas in the end nagbalik lang gihapon ko ug close shoes kay di man jud ko ganahan makita akoang tiil kay mangitom. kay - ako baya tong klase na ganahan na limpyo ang tiil, pero dfq jud ning akoang kalunggo. nevertheless, limpyo akoang tiil.
sa karon, though pag makastorya ko - wa may duda sa akoang personality kaso man gud chicsilog naman kaayo akoang suot oy. wa ko ganahi na. na bored nako. gusto nako tong boyish nako ug tinuod na side, ang mahilig mukatawa kusog tas naay killer look in the eye. makamingaw man pod diay ng mawala ka sa imuhang kaugalingon. gusto ko tarong pero gusto ko na ako, akong ako. o magpapayat ko, pero dili para sa ubang tao! para sa akoang sarili, kay dili bagay ang blue hair sa chubby ug dakog legs, tas magpaputi ko dili gihapon para sa uban pero kay tungod badjao nako ug nawong kung mag-color ko nya tan ko.
buhaton ko ni para sa akoang sarili, gikapoy nako ug serve sa inyuha, karon iprioritize pod nako akoang sarili. back to my rolf 'coz i don't fit in this skin.
No comments:
Post a Comment