maayo lang ka sa imo.

maayo lang mo tanan, kung kamo masakitan pero pag ako na gani murag wala nalang. naalala nako kung paano tong mga panahon na kailangan kaayo nako ug tabang murag wala jud koy taong makita. nahinumduman pa ba nimo, atong niingon ko na nadagma ko - i was hoping na unta kanang makakita ko ug pampering sa imuha. pero in the end wala lang sa imuha, tapos later on nagka bun-og ko. didto lang nimo nakita na sakit jud diay to. pero nevertheless didto pa ka nilihok, unya wala lang murag wala na.

kahinumdum pa ka na katong nagkasakit kaayo ko, dili nako gusto jud magkasakit karon kay kung magkasakit ko masinati napod nako tong mother fucker kaayo na reality na wala jud diay koy kauban sa kalibutan. katong pirti nakong kalintura, almost 7 days, wala jud moy labot tanan ato - ug kato nga time niadto ko ug hospital ako lang isa. gikalintura ug nanginahanglan ug tabang pero guess what? wala jud koy kauban kay. this is life. dili na gani ko ganahan mo-skwela gusto nako muundang, kaso dili man pwede naa man pod koy obligasyon.

karon nasakitan ka kay nasipaan tika ug wala nako na natuyo, siguro nasuko ka kay tungod ana. pero kabalo ka sakit kaayo akoang lubot kay gitusok tusok nimo, siguro kung ako ang na something sa kahoy karon. nikatawa lang ko. gikataw-an nako akong sarili. pero tungod kay ikaw man ingon ani na ta. dili nako sigeg happy-happy oy. kay kada malipay ka naa jud kanang something mahitabo na lain, ug makasakit sa kasing kasing. siguro puhon ani magka-heart problems nako.

pero wala gihapon nawala akoang wish na sana, kuhaon na ko ni Lord. sana para mahuman na ni tanan. i have a temporary problem and i want a permanent solution. sana, soon, one day. mawala lang ni tanan heart aches. mailisan na dayun ug genuine happiness.